Rytmy okołodobowe optymalizują nasze funkcje biologiczne. Każda funkcja organizmu odbywa się w określonym czasie, ponieważ ciało nie może spełnić wszystkich swoich potrzeb naraz. Zegar okołodobowy jest wewnętrznym sytemem mięrzącym czas, współdziałającym z porami nastawania dnia i nocy oraz porami posiłków by generować nasze codzienne rytmy. Naszym zadaniem jest utrzymać ten zegar w prawidłowym działaniu, abyśmy mogli cieszyć się doskonałym zdrowiem. W trakcie snu mózg produkuje całkiem sporo różnych hormonów. W szyszynce wytwarzana jest melatonina, hormon snu. Produkowany jest również hormon wzrostu. W organizmach ludzi którzy za mało śpią, jego ilość jest niewystarczająca, a jest on niezbędny we wszelkich procesach regeneracyjnych organizmu.

 

Współczesne życie w budynkach zaburza rytm okołodobowy i predysponuje nas do szeregu chorób mózgu. Światło w pomieszczeniach jest zbyt słabe by w pełni dopasować rytm okołodobowy do rytmu dnia i nocy. Niewystarczająca ekspozycja na światło dzienne sprzyja depresji i wpływa na wszystkie aspekty zdrowia mózgu. Jasne ekrany i światło w nocy także na to wpływają. Redukują ilość hormonu snu-melatoniny i powodują że nie śpimy.

Krótkoterminowe zaburzenie rytmu okołodobowego(1-7dni)

Senność/bezsenność, brak koncentracji, migrena, irytacja, zmęczenie,
zmienność nastrojów, niestrawność, ból mięśni, wzdęcia,
wysoki poziom cukru we krwi, podatność na infekcje

Chroniczne zaburzenie rytmu dobowego(tygodnie, miesiące, lata)
w połączeniu z predyspozycjami genetycznymi lub złym odżywianiem

Choroby układu pokarmowego, choroby immunologiczne, choroby metaboliczne,
choroby neurodegeneracyjne, problemy z płodnością,
przewlekły stan zapalny, różne rodzaje nowotworów 

Do pracy na nocne zmiany można się przyzwyczaić. Istnieją dowody na to, że po pewnym czasie do pracy w nocy można się zaadaptować, ale dla niektórych osób może to być dużo trudniejsze niż dla innych. Kanadyjscy naukowcy zbadali czas trwania snu, poziom światła i jakość hormonu snu na niewielkiej grupie policjantów, kiedy pracowali oni na nocne zmiany. Zwykle hormon snu jest uwalniany w organizmie późnym wieczorem. Wtedy zaczynamy odczuwać zmęczenie i przygotowujemy się do snu. Ale gdy dochodzi do adaptacji do pracy w nocy, hormon ten zaczyna być uwalniany w godzinach porannych. Wyniki badań pokazały, że policjanci, którym udało się zaadaptować do nocnych zmian, a poziom hormonu snu w ich organizmie zwiększał się w godzinach porannych, czuli się bardziej szczęśliwi i wykazywali szybką reakcję. Jednak tylko 40% spośród badanych wykazywało pełną adaptację.

Poniżej znajdziecie kilka rad, jak pogodzić prawidłowe odżywianie z nocną pracą:

– należy spożywać posiłki tak samo jak w ciągu dnia, czyli mniej więcej
co 3-4 godziny. Ostatni posiłek powinien być zjedzony nie później niż godzinę przed snem;

– starajcie się unikać produktów ciężkich, gdy macie nocną zmianę;

– mięso i ryby najlepiej spożywać w ciągu dnia. W nocy procesy trawienne spowalniają, stąd białko zwierzęce należy spożywać w mniejszych       ilościach;

– absolutnie nie rezygnujcie ze spożywania posiłków w nocy.

 

Jeśli nie jemy i nie śpimy, powinniśmy oddawać się jakiejś formie aktywności fizycznej. W istocie metabolizm i fizjologia wyewoluowały w taki sposób, żeby nasz organizm mógł pozostawać aktywny w okresie czuwania, od rana do wieczora. Gdy działamy fizycznie uaktywnia się większość mięśni. Aktywność fizyczna ma niezwykle dobroczynny wpływ na nasze zdrowie. Badania pokazują, że na skutek wysiłku fizycznego komórki naszych mięśni wytwarzają szereg cząsteczek. Jedną z nich jest interleukina 15 (IL-15) która przyczynia się do zwiększenia masy kostnej, dodatkowo wpływa ona korzystnie na sen.